Seksuele Voorlichting 1991 -

Ondanks de normalisering kregen de "problematische kanten" van seksualiteit in de vroege jaren negentig juist meer aandacht in de voorlichting. Veiligheid voorop:

| Thema | 1991 | 2024 | |-------|------|------| | | Nauwelijks genoemd | Kernonderdeel | | LHBTQ+ | Taboe / medisch | Inclusief en positief | | Seksueel plezier | Afwezig | Bespreekbaar | | Pornografie | Alleen gedrukte media | Online, alomtegenwoordig | | Verplichting | Geen wettelijke plicht | Verplicht in basis- en voortgezet onderwijs (vanaf 2012) | seksuele voorlichting 1991

Upon release, Seksuele Voorlichting was a modest success, praised for its honesty. Today, it remains a time capsule of the early '90s—a world before the internet democratized sexual knowledge. De makers kozen expressief voor jargon en straattaal

De makers kozen expressief voor jargon en straattaal. Ze zeiden ‘neuken’ waar hun voorgangers ‘geslachtsgemeenschap’ zeiden. Toch gebeurde dit niet sensatiebelust, maar met een pedagogisch doel: de schaamte wegnemen. Minister van Onderwijs Jo Ritzen verdedigde de serie

Minister van Onderwijs Jo Ritzen verdedigde de serie fel: “Het is juist onverantwoord om jongeren met roze brilletjes de wereld in te sturen. Ze worden elke dag geconfronteerd met seks op tv, in tijdschriften en op straat. Dan moeten ze op school betrouwbare informatie krijgen.”